ode to beads

Voor de boekjes heb ik andere hobby's gehad. Gewone collages natuurlijk, Keltische knopen tekenen, en kralen! In Houston waren prachtige kralenwinkels, en later nam kindeke kralen voor me mee als ze haar vader opzocht in verschillende Afrikaanse landen.

Nu kraal ik bijna nooit meer, maar heb nog een doos vol. Daar maakte ik op een zonnige middag foto's van, en die plakte ik weer, als een ketting, op dit boekje. Afrikaanse sculpturen spreken me op de een of andere manier ook heel erg aan. (Heb er nog over nagedacht of dat dan culturele toe-eigening is, maar dan zouden we ook geen Perzische tapijten mogen hebben, of curry eten … ik zou willen dat iedereen alles van iedereen mocht bewonderen en gebruiken.)
Zouden er gedichten over kralen bestaan?

Jazeker. Een heel lang, verhalend gedicht over de plaats van kralen in de Ghanese cultuur. Daar heb ik een aantal strofen van uitgekozen. Toen kwam ik nog op het onzalige idee om de poppetjes van kraaltjes te voorzien. Precisieprutsen! Had ik dat nu maar bedacht voor ik ze een zwartkartonnen achterkantje gaf! Nu zag je de draadjes en de plakbandjes. Niet mooi. (Nooit geweten dat ik zo perfectionistisch kon zijn.) Dus daar nog weer zwart vloeipapier overheen, en ze mogen de wereld in.

Dit bericht is geplaatst in creatief, gedichten met de tags , , . Bookmark de permalink.

2 Reacties op ode to beads

  1. Erik Scheffers schreef:

    Hoi Hella, Afrikaanse beelden spreken mij ook erg aan. Ik ben een keer, lang geleden (20-25 jaar?) bij een tentoonstelling in Maastricht geweest waar ze de meest prachtige beelden hadden. Ik heb zelden zo genoten van een tentoonstelling. Ik had een oom die missiepater in Oeganda was, hij is vorig jaar overleden. Hij bracht ook wel eens iets mee. Ik moet wel zeggen dat mijn oom een brave man was, maar geen kunstliefhebber. Groetjes, Erik

Laat een reactie achter op Hella Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *