Frija’s dagboek (18)

De vrouw denkt nog steeds dat er plekjes in huis zijn waar ik nooit zal komen, maar ik kom natuurlijk overal! Ik moet toch weten of daar geen gevaarlijke monsters zijn of lekkere vogeltjes? Ik denk dat vogeltjes heel lekker zijn, of tenminste mijn bekje denkt dat. Het gaat vanzelf mauwen en kwijlen als mijn ogen een vogeltje zien.

Maar ik ben dus op de koelkast geweest! Dat is vreselijk leuk, want alle magneetjes waar ik van beneden af net niet bij kan, kan ik er nu van bovenaf af gooien. Sommige zijn heel leuk om mee te spelen. En vanmorgen ben ik op de hoge vensterbank op de slaapkamer geweest. De springveren in mijn voetjes worden steeds sterker, ik sprong er zomaar vanaf het bed bovenop, de vrouw schrok ervan dat ik zomaar boven haar hoofd was!

Gister hebben we heel fijn samen geknutseld. Zij deed iets met draadjes en ik kwam er niet eens aan. Heel soms kan ik dat. Vooral als ik slaperig ben. Onder haar knutseltafel staat een krukje, tegen de verwarming aan, en daar slaapt het zo heerlijk … Maar gisteravond kon ik het niet. Ze ging tekenen en ik móest met het potlood. Dat heb ik soms ook als ze aan het lezen is, dan móet ik opeens met de tablet.

Nu zit zij dit te typen en ik kijk zoet toe. Dat komt van al dat klimmen vanmorgen, dan moet ik eerst weer even uitrusten. Maar binnenkort ga ik de laatste hoge plekjes veroveren. Hoge plekjes zijn mijn lievelings!

Dit bericht is geplaatst in autobio met de tags . Bookmark de permalink.

3 Reacties op Frija’s dagboek (18)

  1. Bettina Grissen schreef:

    Ach, Frija, je houdt je vrouwtje maar bezig! Maar lekker he, soezen bij de warme kachel.

    Groetjes,

  2. Joke schreef:

    Het vrouwtje maakt het ook wel heel aantrekkelijk voor je Frija, met al die rommeltjes op de koelkast, en met haar draadjes en potloden. Eigen schuld, dikke bult!

  3. Ferrara schreef:

    He schoonheid, je woont in een pretpark voor poezen. Geniet er lekker van.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *