leeservaringsverhaal

Ik kan niet tegen schaken. Toen ik het probeerde te leren, had ik het gevoel dat ik mijn hersens fysiek voelde bewegen, alsof ik door een eindeloos gangenstelsel aan het rennen was, achter al die mogelijke zetten aan. (In Schachnovelle vind je iets terug van die sensatie.)

Een beetje hetzelfde gevoel heb ik bij An Unnecessary Woman van Rabih Alameddine. Elke bladzij, elke alinea staat zo boordevol met dingen om over na te denken dat je er makkelijk gek van kan worden. Prachtige formuleringen en vergelijkingen, citaten zo mooi dat ze opzoeken en bewaren vergen, verwijzigen naar romans en schrijvers en vertalingen en muziek en componisten die ik allemaal wil opzoeken, wil lezen en beluisteren, het wordt een woud van favorieten op de tablet en in google keep.

Ik lees het in het Engels en moet meer woorden opzoeken dan normaal. Een prachtig woord vond ik aleatory. Random, depending on the throw of a dice, zei de online dictionary en toen zag ik het: alea iacta est!
Wat een hersenren voor één woord!

Misschien komt het ook van mijn hyperige preTbrein. Het is op zich niet erg. Een beetje vermoeiend maar ook ontzaglijk inspirerend en synchroniciteitig.
Zo vertelde mijn jongste nicht eergister op een verjaarsfeest dat ze zo dol was op de Eerste Ballade van Chopin. En wat is de eerste LP die Aaliya in haar leven aanschaft? Die ballade, gespeeld door Arthur Rubinstein. En die staat natuurlijk op Youtube.

Aaliya noemt een essay van Walter Benjamin over vertalen dat natuurlijk online staat en mij ook geweldig interesseert, druk als ik me soms maak over walgelijke vertalingen. Prompt vraag ik me af hoe dit boek in het Nederlands vertaald is, ik vind de eerste bladzijden op Google Books en ben zéér tevreden, en ik merk nu al hoeveel ik eigenlijk gemist heb van die eerste bladzijden omdat mijn hersentjes toen al alle kanten uitrenden.

Toen ik Anna's recensie las, realiseerde ik me pas dat ik Alameddine volg op twitter. Hij plaatst elke dag een aantal gedichten en een aantal schilderijen of foto's. Zo iemand die de wereld alleen mooier maakt.
Buiten, een grijze maandag, gaat het regenen en ik moet eigenlijk de kattenbak verschonen.

Toevoeging: ik plaats een link naar dit stuk op twitter, en daaronder zie ik deze afbeelding: Modern Chess Set, 2005 by UK artist Rachel Whiteread

Dit bericht is geplaatst in lezen met de tags , . Bookmark de permalink.

4 Reacties op leeservaringsverhaal

  1. Erik Scheffers schreef:

    Hoi Hella, ik denk dat het een goede keus van je is geweest om dit boek in het Engels te lezen. Ik ben begonnen in de Nederlandse vertaling, maar ik vond het Nederlands weinigzeggend, zeker na de lezing van Proust de laatste maanden dat werkelijk fenomenaal vertaald is door Thérèse Cornips. Groetjes, Erik

  2. Ferrara schreef:

    Wat een prachtig schaakbord.
    Over het boek heb ik geen mening, ik beheers het Engels onvoldoende om op mijn gemak een engelstalig boek te lezen.
    Vertalingen vallen niet altijd mee, ben blijven steken in de Portable Veblen. Het wilde maar niet boeien, net een eekhoorn van de hak op de tak, maar dat kan uiteraard aan mij liggen.

  3. Hella schreef:

    Ik had van het fragment op Google het idee dat dit boek wel goed vertaald was.

  4. lethe schreef:

    Het zou interessant zijn om ze beide naast elkaar te lezen (een hoofdstuk Engels, datzelfde hoofdstuk in het Nederlands, enzovoort).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *