praten over boeken

Gister eindelijk weer eens een samenkomste van de boekbloggertjes waar ik bij kon zijn (helemaal vergeten een foto te maken, bedenk ik nu). Lekker lunchen en over boeken praten, beter wordt het bijna niet in het leven. Ieder heeft een eigen smaak en voorkeur – ik geloof dat ik toch de enige Nora Robertsfan blijf – maar we vinden elkaar in het enthousiasme, en in boeken waar we wél allemaal weg van zijn.

Sommigen lezen moeiteloos een heel weekend achter elkaar, anderen toch vooral in de avond. Zelf ga ik nog steeds niet midden op de dag zomaar een boek zitten lezen. Of het moet al vakliteratuur zijn of een recensieboek dat snel uit moet. Terwijl ik als kind wél hele dagen kon lezen. De vier woensdagse biepboeken had ik op zaterdag al uit, zodat ik nieuwe voorraad kon halen. Wanneer is die eerst-stofzuigen-mentaliteit erin geslopen?

Sommigen lezen graag met een muziekje op de achtergrond, anderen juist met zacht geklets op de radio. Het verschilt bij mij heel sterk per boek, het zegt denk ik ook iets over de kwaliteit ervan, hoe goed het mijn aandacht weet vast te houden. Schrijven met gepraat kan ik absoluut niet. Terwijl ik dit schrijf hoor ik ergens buiten een speaker – geen idee bij wat voor evenement – en ik raak verward in mijn zinnen. Schrijven met muziek gaat soms juist beter, vooral als de muziek een rol speelt in het verhaal.

Als bloggers hebben we allemaal dezelfde missie: proberen zo goed mogelijk onder woorden te brengen hoe onze ervaring was bij het lezen van het betreffende boek. Daarom is het bespreken voor uitgevers of nieuwe-boeken-websites ook zo moeilijk: dan durf je niet meer eerlijk te zijn. Of je maakt je er vanaf met het overtypen van de flaptekst en een waardeoordeel in een paar zinnetjes. Terwijl juist persoonlijke verhalen zo goed overbrengen of een boek de moeite waard is, en welke argumenten daarbij een rol spelen. Niets is zo goed voor het verlengen van Het Lijstje. We konden ons allemaal niets voorstellen bij de uitspraak "ik heb nix meer te lezen."

Dit bericht is geplaatst in lees- en biepherinneringen. Bookmark de permalink.

4 Reacties op praten over boeken

  1. Joke schreef:

    En wat fijn, dat ik één van die boekenvrienden mag zijn!
    Wat Nora Roberts betreft, we hebben allemaal onze eigen soort smulboeken lijkt het, voor jou Roberts, voor mij graphic novels en voor weer een ander Hercule Poirot.....
    Overigens las ik vroeger (alweer zo'n 25 tot 30 jaar terug) bij de vleet romantische boeken. Ik was gek op de boeken van Judith Krantz, Shirley Conran, Barbara Taylor Bradford en Sidney Sheldon, om er maar een paar te noemen. Oh ja en Harold Robbins, die waren heel sexy als ik me goed herinner. Ik was toen lid van 'The english bookclub' en kocht daar allemaal van die lekkere kloeke hardcovers van genoemde schrijvers, heerlijk. Till we meet again van Judith Krantz heb ik nog steeds in de kast staan, wat heb ik daar toen van gesmuld! Ik vraag me af hoe ik dat nu zou vinden? Misschien toch eens een keer proberen voor de grap.

  2. Bettina Grissen schreef:

    Het was een heel fijne middag, en ja, ik ruil Hercule Poirot en Miss Marple niet zomaar in! 🙂
    Ik herken hoe je smaak kan veranderen, zo'n 15-20 jaar geleden las ik veel Rosamunde Pilcher en Judith Lennox enzo. De schelpenzoekers heb ik laatst herlezen en die was nog altijd mooi, de rest heeft zo langzamerhand de weg naar de Kringloop gevonden.

    Groetjes,

  3. Ik vond het zo leuk dat we vanuit verschillende invalshoeken voor de belangrijke dingen toch op één lijn zaten. Ik denk dat het daarom ook zo inspirerend en stimulerend was - energiegevend in plaats van energieslurpend.

  4. Hella schreef:

    Dat viel mij op, hoe weinig uitgeput ik was!
    Heb de podcasts van Elizabeth Gilbert inmiddels gevonden, ze staan hier: https://www.elizabethgilbert.com/magic-lessons/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *