onze taal

dale 2016-03-19 11.09Toen paps zichzelf een nieuwe editie van de Dikke van Dale cadeau deed, kreeg ik de vorige. Blij mee! Want tot dan toe had ik het gedaan met mijn oude Koenen van de middelbare school. Tegenwoordig bestaat er ook een app, zie ik, maar voor 80 euries heb ik dan toch liever echte boeken in de kast. Al was het maar omdat je met een app zo moeilijk het Woordenboekspel kunt spelen. En dat is sowieso het probleem met digitale opzoekmachines: je vindt alleen (of niet) wat je zoekt. Je vindt nooit wat je niet zocht. Alle serendipiteit wordt uitgebannen, alle perongelukke dwaaltochten door lemma's die om heel andere dan rationele redenen in je oog springen.
Mijn Dikke is inmiddels uit 1992, en ik zou misschien de aanschaf van een nieuwe moeten overwegen. Maar als ik tegenwoordig echt taalkundig omhoogzit (moet dat nu aan elkaar of niet), dan tweet ik even naar @onzetaal. Die snoezen weten alles en ik hoef nooit op antwoord te wachten.

Dit bericht is geplaatst in autobiobibliografie met de tags . Bookmark de permalink.

1 Reactie op onze taal

  1. Ferrara schreef:

    Ik heb wel lol aan deze plank. Het lijkt de plank in huize F. wel. Hier staat de Van Dale 3 in 1 in dundruk. Meneer F. kreeg hem als afscheidscadeau. Niet echt handzaam, dik en de bladzijden hebben neiging tot valse vouwen en dat willen wij niet in een boek. Ik tweet niet naar onzetaal, maar weet ze ze wel te vinden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *