Grieks

grieks 2016-03-27 12.03Dit was toen wij naar Kreta gingen, 1999. Vanwege pappa's werk konden we niet in de zomer op vakantie, dus snoepten we een week in oktober. Vanuit de Aberdeense bijna-winter terug de zomer in, dertig graden en een wijnrode zee.
We stapten op het vliegveld in ons huurautootje, het was al bijna donker, we moesten nog boodschappen doen op weg naar ons appartement, we stopten bij een supermarkt. De hele vriezer lag vol enorme inktvissen met zuignappen van het formaat waar wij thuis op de wc een handdoekje aan hingen.
Wat was het een mooie wereld, wat was het leuk om uit eten te gaan en in de keuken je maaltje uit te zoeken, om te lopen door die ruige bergen en hier en daar piepkleine kapelletjes in te gaan waar altijd de verering leefde.
Zo raar dat ik er nooit weer terug geweest ben!

Dit bericht is geplaatst in autobiobibliografie met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *