goede bedoelingen

sitalsingIk heb inmiddels geld overgemaakt aan het Rode Kruis (en geef maandelijks aan vluchtelingenwerk), nu ze zelf zeggen dat ze dat liever hebben dan de goedbedoelde knuffels.
Dat "goedbedoeld," daar wil ik het nog even over hebben.
Want hoe "goedbedoeld" is het eigenlijk? Het valt me steeds meer op dat mensen op social media een wedstrijd aangaan wie het meest begaan is. Men bedoelt het vooral publiekelijk goed. Kijk mijn hart eens groot en warm zijn.
Dat zal niet de enige motivatie zijn. De verschrikkingen die ons dagelijks overspoelen maken ook dat je / men / ik / we op zoek gaan naar een actie, een handeling om dat machteloze rotgevoel weg te krijgen. Niets maakt immers zo onrustig als een situatie in transitie waarbij je zelf alleen maar kunt toekijken.
Terwijl toekijken – "zijn met wat is" – soms de beste actie is. Omdat je midden in de verschrikking helemaal de oplossing niet kunt zien. Sterker nog, misschien is er wel helemaal geen oplossing. Misschien kunnen we alleen maar tenten bouwen boven de hoofden van de op drift geraakten, en pas later begrijpen wat we moeten doen voor de lange termijn.
Mensen willen altijd meteen nú iets bereiken.
Nú laten zien hoe warm en groot het hart is.
Joost Zwagerman is nog niet dood of de wedstrijdjes barsten los. Wie sprak hem het kortst geleden, wie kende hem het best, er was zelfs iemand die beweerde dat hij vroeger zoveel op hem leek. En wat we moeten doen! Hard roepen dat depressie een rotziekte is! En hem de hemel in prijzen! Zelf voelde ik me schuldig omdat ik hem eens hard had aangepakt, over pertinente onjuistheden in een artikel over kunst. Nagel aan zijn doodkist.
We kúnnen niets doen. Behalve een tent bouwen boven het hoofd van een depressieveling. Maar dat gevoel is moeilijk te hanteren. En intussen wordt de geestelijke gezondheidszorg gewoon verder afgebouwd, en geen mens brengt een knuffel aan de geesteszieke.

 

illustratie: Sheila Sitalsing in de Volkskrant

Dit bericht is geplaatst in tijdgeest met de tags , , . Bookmark de permalink.

4 Reacties op goede bedoelingen

  1. Ferrara schreef:

    Onder de indruk van deze wijze woorden. Ze stellen mij op de een of andere manier gerust over mijn eigen gedrag.
    Ik weet het heus 'alle kleine beetjes helpen'', maar het lost het grote probleem niet op.

  2. Er is helemaal niks mis met geld geven. Geld is altijd hard nodig en ik trek me niks aan van die types die daar laatdunkend over doen, omdat je het zogenaamd zou doen om je geweten te sussen. wat een gezeik. Je maakt geld over omdat je geweten SPREEKT. Er is over het algemeen weinig anders dat je kunt doen en alle hulpverleners zijn er blij mee. Zelfs al blijft er ongetwijfeld soms wat aan de strijkstok hangen. Dat risico neem ik graag. Ik vind het in ieder geval geen excuus om de hand op de knip te houden.
    Goede column van Sheila Sitalsing trouwens (zoals gebruikelijk).

Laat een reactie achter op Hella Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *