daarom af en toe een gedicht

Love's Mourner

'Tis men who say that through all hurt and pain

The woman's love, wife's, mother's, still will hold,
And breathes the sweeter and will more unfold
For winds that tear it, and the sorrowful rain.

So in a thousand voices has the strain

Of this dear patient madness been retold,
That men call woman's love. Ah! they are bold,
Naming for love that grief which does remain.

Love faints that looks on baseness face to face:

Love pardons all; but by the pardonings dies,
With a fresh wound of each pierced through the breast.

And there stand pityingly in Love's void place

Kindness of household wont familiar-wise,
And faith to Love - faith to our dead at rest.

~Augusta Davies Webster~

Rouwen om liefde

Mannen beweren dat alle geleden pijn ten spijt

De liefde van de vrouw, de moeder, aldoor groeit
Dat zij zelfs mooier, zoeter geurt en bloeit
Verscheurd door wind, door regen gekastijd.

Dus werd met duizend stemmen het refrein

Van dit krankzinnig en geduldig vers gezongen
Van vrouwenliefde, naam door hem bedongen
Voor wat resteerde na geleden pijn.

Liefde bezwijmt door laagheid haar nabij

Liefde vergeeft, maar gaat daaraan ten onder
Met open wonden in haar borst, als bode.

En op haar lege plek staan vol van medelij

Gewone vriendelijkheid, niet bijzonder.
En trouw aan Liefde, aan die stille dode.

~vertaling: Hella Kuipers~
 
Dit bericht is geplaatst in gedichten met de tags . Bookmark de permalink.

4 Reacties op daarom af en toe een gedicht

  1. Heldinne schreef:

    gedicht op rijm vertalen, andere koek! laat maar weten wat jullie ervan vinden.

  2. Carla Bakkum schreef:

    Wow! Je hebt rijm en ritme goed vereind gehouden, en het is toegankelijker dan het engels. Herkenbaar thema en tijdloos.

  3. Ferrara schreef:

    Heb diverse keren om en om gelezen. De inhoud komt per keer meer binnen. Goed gelukt, denk ik.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *